ز انقلاب زمانه عجب مدار كه چرخ
ازين فسانه هزاران هزار دارد ياد
حافظ

صرفنظر از زشتى نفرت انگيز حكم اعدام (۱)، مجازات صدام حسين، ديكتاتور خونخوار عراق، به دستور كابوُيى به نام بوش براى ما ايرانيان موجب نگرانى و در عين حال تأمل آميز است. موجب نگرانی، چون با قتل صدام پرونده ى تجاوز او به ايران به تحريك، رهنمايی، و كمك بى دريغ دولت آمريكا براى هميشه بسته خواهد شد و ما نخواهيم توانست از نزديك مسؤولان جنايات صدام در ايران را، بر پايه استشهاد خود او، بشناسيم. جاى ترديد نيست كه اعدام فورى او بخاطر قتل عده اى و پرهيز از محاكمه ى وى براى جنايات بزرگترى به اين منظور صورت گرفت كه از اشتشهادات ,خطرناك, و افشاكننده ى او عليه استادان و حاميان گذشته اش اجتناب شود. اين را مى دانيم و گفته اند كه او به تحريك و كمك دولت هاى آمريكا و همكارانش به تجاور به ايران دست يازيد و خسارات مالى عظيمى را بر كشور ما تحميل كرد و موجبات مرگ صدها هزار ايرانى را فراهم آورد. قصد اين بود كه از انكشاف انقلاب ايران ممانعت به عمل آيد. وضع هرچه بوده باشد، روشن است كه صدام هرگز جرأت نمى كرد بدون حمايت اربابان خارجى اش به خاك ميهن ما تجاوز كند. اعدام اين ديكتاتور جانى جبران جناياتى نيست كه وى به همدستى اربابان ديروزيش به مردم ايران تحميل كرد. پاسخگوى آن جنايات امروز كيست؟
يادآورى اين نكته بيفايده نيست كه، پس از شكست نخستين كودتاى آمريكايى عليه عبدالكريم قاسم، صدام به قاهره فرار كرد و در آنجا به استخدام سازمان سيا در آمد، و مخفيانه به عراق بازگردانده شد و در رأس كودتايى قرار گرفت كه عبدالكريم قاسم را سرنگون ساخت و جنازه ى او را به طرز فجيعى در خيابان هاى بغداد گرداند.
تأمل آميز، زيرا بايد بپرسيم كه آيا سرنوشت خونبار صدام يا دست نشانده ى پيشين ,ايرانى, وى كه امروز، همراه ,ملكه, اش، در خدمت ارباب ديروز صدام قرارگرفته اند، براى جوجه نوكران كى جى بى ديروزى كه امروز در خدمت دستگاه هاى تبليغاتى آمريكا قرار گرفته اند، تا تجاوز نظامى/اتمى بوش به ميهن ما را پيشاپيش توجيه كنند، پندآميز خواهد بود؟
بوشِ كابوُى اولين كسى نيست كه نوكر دولت خود را به دار مى آويزد. تاريخ بشر پر است ازين نمونه هاى ,پاداش،, چه قدرت نوكر و ارباب و همدست نمى شناسد. نگاهى به تاريخ ايران نشان مى دهد كه حاكمان خود ايران در اين دست كمى از اربابان كنونى جهان نداشته اند. يا آورى اين نكته بيفايده نيست كه به هنگام جنگ جهانى دوم، چرچيل، در برابر انتقاد مخالفان حزبى خود از اتحاد او با استالين اين حكم قدرت را بروشنى بيان داشت:
بريتانيا نه دوستان دائمى دارد، نه دشمنان دائمی؛ آنچه دائمى است منافع بريتانياست.
صدام مست لحظه بود و درس تاريخ را نياموخت؛ ميهن مار را ويران كرد، مردم كشور خود را به خاك سياه نشاند، و خود با خفت و خوارى به صف خونخواران ذليل تاريخ پيوست. آيا
"نرود مرغ سوى دانه فراز
چون دگر مرغ  ببيند در بند" ؟
خسرو شاكرى (زند) ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶

--------------------------
(۱) براى نخستين مقاله هايى كه در رد حكم اعدام پس از انقلاب نوشته شد، بنگريد به خسرو شاكرى: ,باز هم در نفى حكم اعدام،, كتاب جمعه ها، ۴، پائيز ۱۳۶۴؛ ؛سنت چپ و لغو حكم اعدام،, كتاب جمعه ها، ۸/۹، زمستان ۱۳۶۵