خبرنامه اميرکبير

دوشنبه ۱۹ فروردين ۱۳۸۷

در حالی که ۶ ماه از صدور رای شعبه ششم دادگاه انقلاب مبنی بر محکوميت سه دانشجوی در بند دانشگاه اميرکبير، احسان منصوری، احمد قصابان و مجيد توکلی، داير بر چندين سال حبس تعزيری و اعتراض دانشجويان و وکلای مدافعشان به اين حکم می گذرد، دادگاه تجديدنظر همچنان از اعلام نظر خود در خصوص اين پرونده امتناع کرده و دانشجويان را در وضعيت بلاتکليفی نگاه داشته است.

 

اين سه دانشجو از ارديبهشت ماه سال گذشته و در پی توزيع چند نشريه جعلی در دانشگاه اميرکبير که حاوی مطالب توهين آميز بود، بازداشت و پس از مدتی اعلام شد که آن ها به چاپ اين نشريات اعتراف کرده اند. اين در حالی بود که در پی آزادی ۵ دانشجوی ديگر و ملاقات خانواده اين سه دانشجو با آن ها در زندان، مشخص شد که اعترافاتی کذب تحت شرايط شکنجه و رفتارهای غيرانسانی از اين سه دانشجو اخذ شده است.

 

به گزارش خبرنامه اميرکبير دادگاه انقلاب مهرماه ۸۶ بر اساس همين اعترافات دانشجويان را گناهکار دانست و برای ايشان احکام ۳، ۵/۲ و ۲ سال حبس تعزيری صادر کرد، اما دادگاه عمومی در آذرماه دانشجويان را در خصوص چاپ و توزيع نشريات موهن کاملا بيگناه دانست و حکم تبرئه آن ها را در اين خصوص صادر کرد. اين دادگاه همچنين با صدور قرار وثيقه برای اين سه دانشجو خواستار آزادی آن ها تا زمان اعلام رای دادگاه تجديدنظر در خصوص حکم صادره توسط دادگاه انقلاب شد. اما داديار زندان بدون توجه به دستور قاضی از آزاد نمودن ايشان خودداری کرد.

 

در حالی که پرونده ای که در دادگاه انقلاب برای اين دانشجويان تشکيل شده بود، با اعتراض آن ها به حکم صادره از مهرماه سال گذشته به دادگاه تجديدنظر ارسال شده است، اين دادگاه پس از گذشت ۶ ماه همچنان از اعلام رای خود در اين خصوص، خودداری می نمايد. قاضی پرونده پيش از تعطيلات عيد نوروز به خانواده دانشجويان گفته بود که دادگاه برای صدور رای منتظر ارسال جواب استعلامی است که در همين زمينه از دادستانی کرده است.

 

گزارشی که در پی می آيد، به مرور روند شروع و شکل گيری غائله انتشار نشريات جعلی در دانشگاه اميرکبير، از ۱۰ ارديبهشت سال گذشته تاکنون، می پردازد:

ارديبهشت: برپايی غائله، جوسازی های فراوان عليه انجمن اسلامی اميرکبير، بازداشت دانشجويان

 

روز شنبه ۸ ارديبهشت پس از برگزاری اولين روز تحصن و دانشجويان دانشگاه اميرکبير در اعتراض به بازداشت بابک زمانيان، بانيان جعل نشريات دانشجويی به فکر عملی کردن سناريويی افتادند که شايد ماه ها قبل طرح آن ريخته شده بود. آن ها در بند بودن بابک زمانيان، نحوه دستگيری و اعترافات کذبی که می توان به وی نسبت داد را زمينه مناسبی برای پيش بردن اين سناريو ارزيابی کردند. لذا از صبح يکشنبه ۹ ارديبهشت دست به کار شدند و در همين راستا انجمن جعلی دانشگاه در اقدامی خلاف عرف روزهای گذشته روی يک تکه تخته چند تکه کاغذ مبنی بر اين که «جنبش کارگری هم از دست لمپن ها (اعضای انجمن اسلامی اميرکبير) ذله شده! چرا برای کسی که کارگران متحصن تحويل نيروی انتظامی داده اند اعتراض کنيم؟!» چسبانده و در طول مدت حضور دانشجويان در صحن دانشگاه آن را روی دست نگه داشتند تا کاملا جلب توجه شود. اين تابلو ابتدا روی زمين قرار گرفته بود اما اندک اندک و با افزايش جمعيت دانشجويان در صحن دانشگاه روی دست بسيجيان عضو اين انجمن بالا و بالاتر می رفت. علاوه بر آن انجمن جعلی در شماره همان روز نشريه خود به دانشجويان پلی تکنيک در خصوص در شرف برپايی غايله ای هشدار داده بود. اين حرکت غيرمعمول انجمن جعلی به دو منظور انجام گرفت، يکی آماده کردن افکار عمومی دانشجويان جهت گام های بعدی سناريو و ديگری واکنش دانشجويان به اين حرکت و ايجاد زمينه برخورد، درگيری و جنجال در دانشگاه و افزايش جو التهاب.

پس از هماهنگی به عمل آمده در روز يکشنبه، ۹ ارديبهشت، با ارگان های مختلف همسو از جمله روزنامه کيهان، اين روزنامه در روز دوشنبه ۱۰ ارديبهشت اقدام به درج مفصل و آميخته به راست و دروغ اتفاقات روز يکشنبه دانشگاه اميرکبير کرد. اين در حالی است که اين روزنامه به هيچ يک از تجمعات بزرگ در دانشگاه اميرکبير در طول يک سال گذشته نپرداخته ولی به تفصيل به درگيری های مختصری که روز يکشنبه ۹ ارديبهشت در پلی تکنيک اتفاق افتاد، اشاره کرد. روزنامه کيهان در گزارش خود با تاکيدی دوباره بر دستگيری بابک زمانيان نوشت: «روز گذشته جمعی از کارگران و مالباخته های يک کارخانه در مقابل مجتمع اقتصادی قوه قضائيه تجمع می کنند، به دنبال اين تجمع يکی از اعضای طيف علامه دفتر تحکيم با حضور در جمع مالباخته ها مدعی می شود که خبرنگار يکی از روزنامه هاست و شروع به مصاحبه با تجمع کنندگان می کند». روزنامه کيهان در ادامه گزارش خود گام بعدی سناريو را برداشته و می نويسد: «نيروی انتظامی به منظور کشف انگيزه اين فرد و ارتباطات احتمالی وی با سازمان های بيگانه وی را به بازداشتگاه منتقل می کند». کيهان در گزارش روز دوشنبه ۱۰ ارديبهشت خود آتش توپخانه را جهت ايجاد زمينه برخورد با دانشجويان اميرکبير طی روزهای آينده تشديد کرد و افزود: «اعضای طيف غيرقانونی دفتر تحکيم دانشگاه اميرکبير در طی چند سال گذشته بارها و بارها فضای دانشگاه را با اعمال زشت و وحشيانه خود به آشوب کشانده اند ولی تاکنون هيچ برخورد مناسبی از سوی مسئولين اين دانشگاه با اين افراد صورت نگرفته است».

 

نشريات وابسته به انجمن اسلامی طی يک روال چندين ساله، از ساعت ۱۱ تا ۱۳ ظهر، هنگام تعطيلی کلاس ها، وقت نهار، در صحن دانشگاه و در تيراژی بين ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ نسخه توزيع می شوند. اما اولين نسخه های نشريات موهن در روز دوشنبه ۱۰ ارديبهشت در ساعت ۱۲:۵۵ در آسانسور دانشکده های پليمر و مکانيک و در تيراژی محدود پخش شد. محل ديگری که اين نشريات قرار داده می شود مقابل ساختمان شماره ۲ فرهنگی و مقابل دفتر بسيج است. مسلم است به علت رفت و آمد مکرر مديران فرهنگی به اين ساختمان و اعضای بسيج در آن محل، گذاشتن نشريات در اين مکان به شدت مشکوک به نظر می رسد. انتخاب اين زمان برای پخش نشريات جعلی از دو جهت مناسب بود. يکی آن که دانشگاه خلوت شده و توزيع کننده يا توزيع کنندگان با فراغ بال بيشتری می توانستند در محل های خلوت نشريات را جاسازی کنند. دوم آن که همان طور که گفته شد نشريات وابسته به انجمن از ساعت ۱۱ تا ۱۳ توزيع می شدند. جاعلين از اين که در آن روز چه نشرياتی قرار است از سوی دانشجويان منتشر شود اطلاع نداشتند. لذا منتظر شدند تا تمام نشرياتی که قرار است در آن روز منتشر شوند، در دانشگاه پخش شوند تا مثلا از يک نشريه خاص دو شماره مختلف در آن روز منتشر نشود. لذا احتمال جعل نشرياتی که در آن روز به صورت معمول منتشر و پخش شد نيز می رود که اين نشريات در جريان توزيع نشريات موهن توزيع نشدند. اما موسوی فراز، فرمانده بسيج دانشگاه، در مصاحبه ای در همين رابطه با فرار به جلو توپ را به زمين حريف می اندازد و می گويد: «چطور شده که بنا به ادعای آنها، امروز به يکباره هيچ کدام از اين چهار نشريه را منتشر نکردند؟ پس معلوم می شود که آنان کاملا هدفمند دست به اين هتاکی ها زده اند و می خواهند مسئوليت اقدام خود را به گردن ديگران بياندازند».

 

بلافاصله پس از پخش اين نشريات در دانشگاه در حالی که صحن دانشگاه خلوت شده بود پويان محموديان، مديرمسئول نشريه ريوار، با مراجعات مکرر خود به انتظامات، حراست، اداره کل فرهنگی، معاونت دانشجويی و… نسبت به جعل نشريه خود اعتراض کرده و از مديريت دانشگاه می خواهد دستور جمع آوری اين نشريه از سطح دانشگاه را صادر نمايد. محموديان در حضور روزبهانی، مديرکل فرهنگی دانشگاه، و همچنين هنگام خروج از ساختمان معاونت دانشجويی، از سوی اعضای بسيج شديدا مورد ضرب و شتم قرار می گيرد. در مقابل درخواست اين دانشجو، تقی خرسندی معاون مديرکل فرهنگی و طنزنويس روزنامه کيهان در پاسخ می گويد: «نشريه موهن پخش شده در دانشگاه جعلی نيست، خودتان گفته بوديد شبنانه منتشر می کنيد». لازم به ذکر است محموديان به عنوان نماينده مديران مسئول در کميته ناظر بر نشريات پيش از اين در جلسه ای با مديران فرهنگی دانشگاه گوشزد می کند که «برخورد غيرقانونی با نشريات به مرور زمان فعاليت ها را زيرزمينی می کند و باعث می شود دانشجويان هم به تدريج پايبندی خود را نسبت به قانون از دست بدهند». برداشت انتشار شبنامه از اين سخنان و گوشزد نمودن اين مسئله به محموديان در آن شرايط جالب توجه است. سه نشريه ديگر، سحر، سرخط و آتيه، به تدريج و در  سايه بی توجهی حراست و انتظامات و ديگر ارگان های دانشگاه به همين شيوه در دانشگاه توزيع می شوند.

 

حول و حوش ساعت ۳ بعدازظهر، يعنی فقط دو ساعت پس از پخش اولين نسخه های نشريات موهن، خبر می رسد که بسيجيان دانشگاه اميرکبير به همراه بسيجيان ديگر دانشگاه ها در ساختمان رياست دانشگاه تجمع کرده و خواستار اخراج و محاکمه مديران مسئول چهار نشريه مذکور شده اند. چند نکته غيرطبيعی در اين تجمع وجود داشت. تجمع اعضای بسيج تنها دو ساعت پس از پخش اولين شماره اين نشريات و در حالی که فقط تعداد اندکی از دانشجويان از اين حادثه مطلع شده بودند، حضور در ساختمان رياست دانشگاه که تحت تدابير امنيتی بوده به طوری که دانشجويان عادی به راحتی نمی توانند وارد اين ساختمان شوند و همچنين حضور خلق الساعه بسيجيان ديگر دانشگاه ها در اين تجمع، همچنان از نکات مبهم اين مسئله است.

 

پس از آن که دانشجويان دانشگاه اندک اندک از اين تجمع اطلاع حاصل می کنند در مقابل ساختمان رياست تجمع می کنند. آن ها مطلع می شوند چند نفر از اعضای انجمن که برای پيگيری اين ماجرا به اين ساختمان مراجعه کرده بودند به شدت از سوی بسيجيان مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. اين مسئله بر خشم دانشجويان به شدت می افزايد و جمع شدن اندک اندک آن ها مسئولين دانشگاه را هراسان می کند. لذا روزبهانی، مديرکل فرهنگی، بلافاصله به ميان دانشجويان آمده و عده ای از آن ها را جمع می کند و به آن ها می گويد «به دانشجويان بگوييد پراکنده شوند، ما داريم موضوع را پيگيری می کنيم. از اينجا ايستادن چيزی به دست نمی آوريد و فقط احتمال تشنج را بالا برده و بر متهم شدن بيش از پيش شما افزوده می شود». دانشجويان در پاسخ به او می گويند «اگر همين امشب آمدند و ما را دستگير کردند چه؟» که او می گويد «من قول شرف می دهم که هيچ يک از اعضای انجمن دستگير نشوند و اين قضيه در کمال آرامش رسيدگی شود». دانشجويان پس از مدتی انتظار در ساختمان رياست به صحن دانشگاه می روند و سپس پراکنده می شوند. کليه نشريات دانشجويی دانشگاه اميرکبير بعدازظهر همين روز توسط اداره کل فرهنگی توقيف شدند و اکثريت قريب به اتفاق آن ها (به جز يکی دو نشريه)، همچنان در توقيف به سر می برند.

در همين فاصله پويان محموديان، مقداد خليل پور، مجيد شيخ پور و احمد قصابان، ۴ مديرمسئول نشريات جعل شده، با نگارش و انتشار نامه ای سرگشاده به رئيس دانشگاه اميرکبير، ضمن محکوميت شديد توهين به مقدسات، نشريات منتشر شده را جعلی اعلام کرده و خواستار برخورد شديد دانشگاه با افراد جعل کننده نشريات خود شدند: «ما مديران مسئول نشريات ريوار، سحر، آتيه و سرخط اعلام می داريم لوگوی اين نشريات کاملاً جعلی است و مورد قبول و تاييد اينجانبان نبوده و توسط ما منتشر نشده است. بنابراين مطالب منتشره در آن ها هيچ ارتباطی با ما نداشته و مورد تاييد ما نمی باشد». اين نامه بعدازظهر روز دوشنبه ۱۰ ارديبهشت در دانشگاه پخش شد. اما در بيانيه ای که بسيج در همان زمان منتشر کرد، آمده بود: «هدف از تکذيب عبارت است از شانه خالی کردن از زير بار اين جرم سنگين، لوث کردن اين فاجعه و متزلزل ساختن عزم معترضان نسبت به اين اقدام وقيح. اما اين حربه به هيچ روی موثر واقع نخواهد شد. زيرا با رجوع به سابقه ی فعاليت نشرياتی اين طيف آشکارا می يابيم که اينان همواره در اين مسير گام برمی داشته اند و اساسا غرض آنها از فعاليت نشرياتی، چنين امر شومی بوده است». انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه ميرکبير نيز با صدور اطلاعيه ای ضمن محکوم کردن هرگونه توهين و جسارت به ساحت مقدس معصومين خواستار خويشتن داری دانشجويان دانشگاه در مقابل تحريک و جو سازی بسيجيان شد تا آن ها هرچه بيشتر در ميان دانشجويان رسوا شوند.

در همين لحظات بود که خبرگزاری فارس، توپخانه اين سناريو، کار خود را آغاز کرد. حدود ساعت ۵ بعدازظهر در حالی که هنوز حتی بسياری از دانشجويان اميرکبير از ماجرا مطلع نشده بودند، خبرگزاری فارس اولين خبر را در اين زمينه کار می کند. اين خبرگزاری در آن روزها به صورتی فعال به تجمعات، موضع گيری ها و بيانيه هايی که عليه دانشجويان اميرکبير صادر می شد می پرداخت و اغلب اوقات تيتر يک سايت خود را به اين قضيه اختصاص می داد و در روز چندين بار خبر ويژه خود را تغيير داده و اخبار مختلف در اين زمينه را به صورت ويژه کار می کرد.

 

در روز ۱۰ ارديبهشت بسيج اميرکبير با صدور بيانيه ای خط ارتباط اعضای انجمن و ارتباط مسئله توهين به مقدسات به آمريکا و منافقين را پس از طرح موضوع در همان روز در روزنامه کيهان پی گرفته و می گويد: «تشکلهای دانشجويی در دانشگاه اسلامی، از نخبگان متعهد حوزه و دانشگاه مشاوره می طلبد، نه از فعالان مراکز جاسوسی و امنيتی آمريکا و استراتژيستهای کاخ سفيد! ما نمی توانيم بنشينيم و بنگريم عده ای دانشجونما به مقدسات دين ما اهانت می کنند و در مقابل از سازمان منافقين خلق حمايت می کنند». همچنين موسوی فراز، از مسئولين بسيج، که در اين غايله نقشی محوری بر عهده گرفت در مصاحبه با ايسنا از هماهنگی قبلی در اين زمينه پرده برمی دارد و می گويد: «طی روزهای گذشته نيز نشانه هايی از اين جريان به دست آورده بوديم که اين گروه ها می خواهند دست به اقدامات ساختارشکنانه بزنند و به وسيله آن دانشجويان بسيجی و ارزشی را با خود درگير کرده و اوضاع دانشگاه را متشنج سازند». همچنين در بيانيه شماره ۲ بسيج پلی تکنيک نيز آمده بود: «از مدتها پيش منتظر رخ دادن چنين فاجعه ی ضد فرهنگی بوديم و بارها به مسؤولان دانشگاه درباره آن، هشدارهای لازم را داده بوديم. از محتوای حرکت خزنده و فرسايشی نشريات وابسته به انجمن اسلامی منحل دانشگاه، به روشنی قابل استنباط بود که اين جريان درصدد است تا با قداست شکنی تدريجی و عبور نامحسوس از خطوط قرمز قانونی و شرعی، از جامعه دانشگاه حساسيت زدايی کند و فضای فرهنگی دانشگاه را به سوی ولنگاری و اباحی گری سوق دهد».

 

روزنامه کيهان در روز سه شنبه ۱۱ ارديبهشت با درج تيتر درشت «پروژه ايجاد تشنج در دانشگاه لو رفت» در صفحه اول خود، پرده از سناريوی طرح ريزی شده برای دانشجويان پلی تکنيک برداشت روزنامه کيهان نوشت: «روز گذشته چهار نشريه طيف علامه دانشگاه اميرکبير در اقدامی هماهنگ و خط دهی شده اقدام به چاپ مطالبی مشترک در حمله به مقدسات دين اسلام و کاريکاتورهای موهن و همچنين انتشار شعارهای سازمان منافقين در ابعاد بزرگ کردند… بابک- ز روز گذشته در اعترافات خود از نقشه شوم يک سازمان اروپايی وابسته به دولت آمريکا که توسط فرزند ديک چنی اداره می شود، پرده برداشت. وی در اعترافات خود در بازداشتگاه نيروی انتظامی اعلام کرده که با عوامل سازمان منافقين در ارتباط بوده است. وی همچنين از ماموريت خود و اعضای طيف علامه تحکيم وحدت برای انجام يک عمليات انتحاری در کشور و سپس انداختن مسئوليت آن به گردن نيروهای حزب اللهی خبر داده و اعلام کرده است که اين نقشه موسسه هيفوس هلند با هدف ايجاد تشنج و برهم زدن فضای دانشگاه های ايران اجرا می شود. فرد بازداشت شده در اعترافات خود عنوان کرده که مطالبی توهين آميز نسبت به کليه مقدسات اسلام و نظام جمهوری اسلامی توسط برخی نويسندگان متواری روزنامه های زنجيره ای برای افراد خاص در داخل ارسال می شود و آنها موظفند اين مطالب را در سطح وسيع از طريق نشريات دانشجويی دانشگاه ها منتشر کنند. بنابراين گزارش بابک- ز دليل انتخاب اين زمان برای اجرای اين نقشه را تلاقی با روز کارگر و تلاش همزمان برای به تشنج کشيدن تجمع های کارگری در کشور عنوان کرده است. گفتنی است روزنامه کيهان بارها در ماجراهايی نظير مراسم سخنرانی رئيس جمهور در دانشگاه اميرکبير، حمله به نهاد نمايندگی در اين دانشگاه و ماجراهای بسيار ديگر در طی دو سال اخير ضرورت توجه جدی و اصولی مسئولان وزارت علوم به وقايعی که تنها تعداد اندک شماری از طيف علامه اين دانشگاه به وجود آورده اند را گوشزد کرده بود». بابک زمانيان پس از آزادی اين سناريوی مضحک و اعتراف به آن چه کيهان به آن اشاره کرده است را از اساس تکذيب نمود. اما در روزهای پس از اين حادثه ترجيع بند تمام سخنان و بيانيه های کارگزاران نهادهای طراح اين پروژه، تکرار همين سناريو بود.

روز سه شنبه، ۱۱ ارديبهشت، دو تجمع در داخل و خارج از دانشگاه اميرکبير شکل گرفت. تجمع داخل دانشگاه از سوی انجمن اسلامی دانشجويان اين دانشگاه، با شرکت دانشجويان و در اعتراض به جعل نشريات دانشجويی، و تجمع ديگر از سوی نهادهای خارج از دانشگاه، با شرکت اعضای انصار حزب الله، بسيج محلات و… در اعتراض به توهين به مقدسات! دانشجويان در تجمع خود بار ديگر بر جعلی بودن نشريات پای فشردند. احمد قصابان، مجيد شيخ پور و مجيد توکلی با سخنرانی در اين تريبون انتساب اين نشريات را به خود موکدا تکذيب کرده و خواستار مشخص شدن جاعلين نشريات خود شدند. آن ها دستاويز قرار گرفتن مقدسات را در اين پروژه محکوم کردند. در خارج از دانشگاه نيز بسيجيان خواستار شروع انقلاب فرهنگی دوم، اجرای اشد مجازات برای اعضای انجمن اسلامی اميرکبير و اخراج دانشجويان منتقد از دانشگاه شدند. تجمع بسيجيان با توزيع جوجه کباب از سوی رئيس دانشگاه به پايان رسيد.

خبرگزاری فارس که در آن روزها نقش توپخانه اين سناريو را بازی می کرد برگی جديد به سناريوی فوق الذکر افزود و در همين روز، سه شنبه ۱۱ ارديبهشت، نوشت: «به نظر می رسد طراحان اين پروژه قصد عملياتی کردن ناآرامی های وسيعی را دارند. ناآرامی هايی که مشابه کوچک تر آن در ۱۸ تير ۱۳۷۸ در آستانه انتخابات مجلس ششم و نيز انتخابات مجلس هفتم ايجاد شده بود تا راه را برای ورود افراطيون به مجلس هموار کنند. در پروژه شبيه سازی واقعه اخير طراحان عمليات، سودای وسعت بخشيدن آن را به ديگر بخش های جامعه دارند. اين سودا را می توان از محتوای مقاله «هيچکس مقدس نيست!» هم دريافت. نويسنده اين مقاله اذعان می کند: “دانشگاه در فضايی ملتهب به سر می برد ظاهراً ديگر فرصتی باقی نمانده تا حاکميت دين زده بتواند دانشجويان را منفعل سازد. اندک اندک به زمان آرزوی ديرينه خود نزديک می شويم. امروز تمام خرده جنبش های اجتماعی ايران در کنار يکديگر و در يک صف متحد قرار گرفته اند جنبش دانشجويی، جنبش کارگری، جنبش معلمان، جنبش قوميت ها جنبش زنان و… ديگر جايی برای تعارف باقی نمانده است.” ادبيات اين جملات آرزوی يک انقلاب مخملی را برای براندازی ابراز می دارد. گويا در آستانه روز کارگر، روز معلم و در فاصله اندکی که تا تيرماه باقی است آتش تهيه فتنه را با به خدمت گرفتن چند دانشجو در همين چهار نشريه تدارک ديده اند». همان طور که مشاهده می شود، همه چيز دقيق و حساب شده انجام شده است. حتی مطالب نشريات مجعول طوری تنظيم شده اند که مويد سناريوی مذکور باشد. جالب آن که در نشريات جعل شده در تک جملاتی نوشته شده بود: «قيام+خون=پيروزی»، «دانشجو+کارگر+معلم=سقوط ديکتاتوری».

 

بغض طراحان سناريو از دانشجويان اميرکبير بيشتر از اعتراض ايشان به احمدی نژاد ناشی می شد. لذا در طول اعتراضات نمايشی پادوهای اجرايی شان، به تواتر به جريان اعتراض شديد دانشجويان دانشگاه اميرکبير به احمدی نژاد، اشاره می شد. به عنوان مثال در بيانيه ۱۳ نشريه دانشجويی(!!) آمده است: «اهانت به مقدسات اسلامی که در حکم يک انتحار است، پس از آن رخ داد که برخی بازی خوردگان و يا عوامل دشمن، موفق به ممانعت از حضور و سخنرانی رئيس جمهور در مراسم ۲۰ آذر اين دانشگاه نشدند و احمدی نژاد بيش از ۲:۳۰ ساعت در اين دانشگاه گفت و شنيد». يا در بيانيه ۴ تشکل وابسته به اقتدارگرايان دانشگاه علم و صنعت آمده است: «از همان روزی که اقليتی مضحک و خودسر در مقابل اکثريت دانشجويان فهيم، زمان سخنرانی رئيس جمهور با ادبياتی هتاکانه و چاله ميدانی اکثريت حاضر را به سخره گرفتند انتظار چنين روزی می رفت که با تسامح و خويشتن داری بی مورد حضرات کار بدانجا رسد که دانشجونمايی که هرّ دين را از برّ سياست تشخيص نمی دهد با کمال بی شرمی در هرزنامه ای بنويسد که هيچ کس مقدس نيست». در بيانيه شماره ۲ بسيج اميرکبير نيز آمده است: «در شناخت رذالت اين جريان همين بس که در مراسم سخنرانی رئيس جمهور در دانشگاه، شاهد بوديم که چگونه عکس رئيس جمهور مظلوم را به آتش کشيدند و شعارهای اهانت آلود و بسيار زننده، عليه ايشان سر دادند». خرمشاد، معاون فرهنگی وزير علوم، نيز در اين زمينه گفت: «زمانی که چند ماه قبل رييس جمهور در دانشگاه اميرکبير حضور پيدا کرد ما شاهد بروز و ظهور تاسف بار راديکاليزم کور بوديم و عده ای حتی علت عدم حضور رييس جمهور سابق کشور در اين دانشگاه را ترس ايشان از اين روحيه آنارشيستی و معرکه گير خود ارزيابی کرده و بدان افتخار هم کردند، همان زمان هم معلوم بود که اين منطق پايان خوشی نخواهد داشت».

تکذيب مداوم اعضای انجمن اسلامی اميرکبير و حضور پر رنگ ايشان در فضای رسانه ای سبب شد، تا معاون وزير علوم و مسئولان دانشگاه اميرکبير نيز پا به صحنه گذارند تا با موضع گيری جانبدارانه خود سناريويی که در حال دود شدن بود را بار ديگر شارژ کنند. خرمشاد، معاون فرهنگی وزير علوم، در موضع گيری روز چهارشنبه ۱۲ ارديبهشت خود گفت: «عده ای می گويند لوگوهای نشريات دانشجويی ساختگی است و نويسندگان مطالب انتشار پيدا کرده آن موضوعات را نفی می کنند اما استدلال مقابل قابل توجه نيست، مطرح است که می گويند با توجه به گذشته و سابقه و نوشته هايی که در نشريات و وبلاگ های آنان چاپ شده است اين موضوع قابل پيش بينی بوده و قابل اثبات است و در ادامه ی آن نوشته ها طبيعی است که چنين موضوعی رخ دهد». پويان محموديان، يکی از چهار مديرمسئول در مقابل اعلام کرد: «اين نمايشنامه کاملا شکست خورده است؛ شکايت از خرمشاد را به خاطر تهمت زدن برای خود محفوظ می ‏دانيم». عليرضا رهايی، رئيس دانشگاه اميرکبير، نيز طی بيانيه ای اظهار داشت: «با کمال تاسف نه تنها در روزهای اخير بلکه طی چند سال گذشته با سوءاستفاده از رافت اسلامی و باورهای آزاديخواهانه و عدالت طلبانه، گروهی اندک با بهره گيری از برخی منابع و امکانات، رفتاری را پيش گرفتند که طی سالهای گذشته، برخی از مواقع درصدد ايجاب آشوب و بلوا در اين دانشگاه برآمده و حريم شکنی و طرح مسائل هنجارشکن سخيف به بهانه آزادی خواهی و مدنيت جويی، زمينه ايجاد تنش و اخلال بر بستر آرام آموزش و پژوهش اين دانشگاه فراهم می نمودند… در حالی که قاطبه خانواده پلی تکنيک به محکوميت اين اقدامات توطئه آميز مشغول بودند، گروهی اندک با رويکرد تداوم خط آشوب و التهاب در دانشگاه اقدام و به اعمال آشوب گرانه کردند و با انجام رفتارهای تحريک آميز برای ايجاد درگيری بين دانشجويان و اهانت و هتاکی، به ضرب و شتم کارکنان انتظامات دانشگاه پرداختند و دو نفر از کارکنان شريف انتظامات را روانه بيمارستان کردند».

 

۴ مديرمسئول در همين روز، ۱۲ ارديبهشت، نامه ای را خطاب به هاشمی شاهرودی، رئيس قوه قضاييه ارسال کردند و در از مقامات قضايی خواسته بودند نسبت به جعل نشريات دانشجويی اقدامات لازم را انجام دهند. جمشيدی، سخنگوی قوه قضاييه، نيز اعلام نمود که «۴ - ۵ نفر از دست اندرکاران تهيه نشريات موهن دستگير شده اند». اعلام غيردانشجو بودن اين افراد آب سردی بود که بر روی طراحان پروژه، مسئولين وزارت علوم و دانشگاه اميرکبير، بسيج و ديگر پادوهای اجرايی اين پروژه ريخته شد. کيهان روز پنج شنبه بار ديگر و اين بار در سرمقاله خود به دست داشتن دانشجويان عضو انجمن اسلامی اميرکبير در تهيه و توزيع نشريات موهن تاکيد کرد. روزنامه کيهان محل توزيع اين نشريات را سالن غذاخوری دانشگاه اميرکبير ذکر می کند. جامعه اسلامی دانشکده قضايی طی نامه ای به سعيد مرتضوی از وی درخواست می کند که اين پرونده را در دست گيرد. بسيج دانشگاه اميرکبير فردای آن روز در نامه ای سرگشاده به رئيس قوه قضاييه که با تهديد مستقيم هاشمی شاهروی آغاز می شود، با اتخاذ لحنی دستوری آورده است: «بديهی است درصورت عدم توجه کامل به اين خواسته ها، دانشجويان مذهبی دانشگاه اميرکبير شخص شما را نيز در ارتکاب دوباره اين توهين ها در آينده شريک دانسته و با اذن مقام عظمای ولايت اقدام به اجرای عدالت و تنبيه مسببين اين هتک حرمت خواهند کرد. می بايست بدون اطاله موضوع در دادگاهی به اين جرم رسيدگی و اشد مجازات در نظر گرفته شود. توجه به اين نکته ضروريست که اين چندمين اتفاق مشابه در اين دانشگاه است. بايستی ادامه تحصيل اين اراذل و اوباش در تمامی دانشگاههای کشور ممنوع اعلام شود…در پايان هشدار می دهيم هرگونه کاهلی در اجرای مفاد چهارگانه بالا سبب خشم هرچه بيشتر امت انقلابی و دانشجويان مسلمان شده و خود رأساً و شخصاً به تکليفی که انقلاب و خون شهدا بر دوش آنان نهاده اند عمل خواهند کرد». مجتبی ابراهيمی، دبير جامعه اسلامی دانشجويان، نيز طی نامه ای به احمدی نژاد ضمن ابراز نارضايتی شديد از اظهارات جمشيدی، می گويد: «از حضرتعالی قاطعانه خواستاريم در تعامل با قوه قضائيه موکداً از مسئولان آن قوه بخواهيد اين چنين بی تفاوت با توهين به همه مقدسات ۷۰ ميليون ايرانی ديندار برخورد نکنند. مصاحبه سخنگوی آن قوه مبنی بر غير دانشجو بودن دستگير شدگان فاجعه دانشگاه اميرکبير … هيچ توجيهی برای قوه ای که بايد مجری عدالت اسلامی باشد، نيست».

 

سعيد مرتضوی نيز چاره را در آن ديد که تيم خود را وارد غايله نمايد. قاضی حداد، معاون مرتضوی، روز پنج شنبه، ۱۳ ارديبهشت، دستور دستگيری احمد قصابان را صادر می نمايد. احمد قصابان، مدير مسئول نشريه دانشجويی سحر، در حالی که متن شکوائيه مديران مسئول نشريات دانشجويی را از بسيج دانشگاه و روزنامه کيهان برای تقديم به قوه قضاييه، به دادگاه می برد بازداشت شد. هفته ی پس از دستگيری احمد قصابان روز به روز بر اعتراض دانشجويان نسبت به دستگيری اين دانشجوی بی گناه افزوده می شد، به طوری که روز شنبه، ۱۵ ارديبهشت، دانشجويان با حضور در مقابل کلاس درس رهايی، رئيس دانشگاه، از وی می خواهند نسبت به عملکرد خود و دستگيری دانشجويان پاسخگو باشد. اما نيروهای انتظامات دانشگاه با مشت و لگد به جان دانشجويان خشمگين می افتند تا اجازه ندهند دست ايشان به رئيس دانشگاه برسد. رئيس دانشگاه پس از آن که خود را ساعت ها در کلاس حبس می کند عاقبت از پنجره طبقه دوم ساختمان عمران با نردبان فرار می کند و برای آرام کردن جو دانشگاه در حالی که احمد قصابان در سلول انفرادی بند ۲۰۹ تحت شديدترين فشارها و غيرانسانی ترين شکنجه ها قرار داشت، به ايسنا اعلام کرد: «با تحقيقات صورت گرفته احمد قصابان در بند عمومی زندان اوين نگه داری می شود