خوشبختانه با هوشياری آقايان کروبی و مهندس موسوی، راه پيمايی بسيار تعيين کننده ی ۲۵ بهمن، و راه پيمايی های پس از آن، آتش زير خاکستر جنبش را شعله ور و شعله ور تر کرد.
وحشت ولی فقيه و کودتاگران از جنبش را به بهترين وجه در به حصر خانگی کامل در آوردن کروبی و همسر همرزم او، و موسوی و زهرا رهنورد، می بينيم.
نه فقط ما. بلکه همه ی جهان.
و اين يعنی اقتدار جنبش، و زبونی دشمنان آن.

بايد از دعوت به راه پيمايی اعلام شده در «بيانه ی شماره ی چهار شورای هماهنگی راه سبز اميد»، صرفنظر از هر فاصله يی که با آن داشته باشيم يا نداشته باشيم، حمايت کنيم.
اما از آنجا که فرصت باقی مانده تا سه شنبه دهم اسفند بسيار اندک است، بدون ورود به ابعاد متعدد، می خواهم در اينجا، توجه «شورای هماهنگی راه سبز اميد»، و مشاوران آقايان موسوی و کروبی را به موضوعی حياتی و فوری جلب کنم:
دوستان گرامی!
در بيانيه ی شماره ی چهار «شورای هماهنگی راه سبز اميد»، دو شعار معين، مطرح شده است.
نويسندگان بيانيه، به دليل شتاب در نوشتن آن ـ بی آن که خودشان خواسته باشند ـ جمله بندی ها را طوری به کار برده اند که گويا خواست آن ها فقط طرح همين دو شعار است.
و اين، دامی است بزرگ، هم برای آن ها، و هم برای جنبش؛ و هديه يی است بزرگ به دشمنان و بدخواهان جنبش.
کاملاً طبيعی است که مردم در اين تظاهرات، شعار های خودشان را هم خواهند داد، و اين باعث خواهد شد که بدخواهان بگويند:
«ديديد که مردم شما را فقط بهانه کرده اند و شعار های خودشان را می دهند؟»

قاعدتاً منظور نويسندگان اين بيانيه، و نيز منظور مشاوران آقايان موسوی و کروبی، و حتماً منظور اکثريت قريب به اتفاق (و يا شايد همه  ی) حاميان اين بيانيه، منحصر کردن شعار ها به اين دو شعار نيست. اما ـ همانطور که آمد ـ اين بيانيه می تواند باعث سوء تفاهمی در اين زمينه ی معين شود.

بنا بر اين، در نهايت اختصار:
به «شورای هماهنگی راه سبز اميد»، و به مشاوران آقايان موسوی و کروبی، اکيداً پيشنهاد می کنم که طی بيانيه يی ـ يا حدا اقل طی گفتگويی رسمی ـ حتماً اين موضوع را توضيح دهند که دو شعار پيشنهادی آن ها مطلقاً به معنای منحصر کردن همه ی شعار ها در اين دو شعار نيست، بلکه اين دو شعار را به عنوان شعار هايی اضافه شده بر شعار های جنبش، با توجه به موقعيت خاص حصر آقايان کروبی و موسوی، به مردم پيشنهاد کرده اند.
يعنی دو شعار موقت جديد در کنار بقيه شعار های هميشگی مردم.

تکرار می کنم:
کاملاً طبيعی است که مردم در اين تظاهرات، شعار های خودشان را هم خواهند داد، و اين باعث خواهد شد که بدخواهان بگويند:
«ديديد که مردم، شما را فقط بهانه کرده اند و شعار های خودشان را می دهند؟»
آيا می خواهيد بهانه به دست دشمنان موسوی و کروبی و کلّ جنبش بدهيد؟

به همان اندازه که اين سخن، بسيار جدی است؛ فرصت شما نيز بسيار کم.
نگذاريد و نگذاريم تا دشمنان جنبش (از هر سويی که باشند) شادمان شوند!

محمد علی اصفهانی
۷ اسفند ۱۳۸۹